pustelnica.pl

Advertisement
Strona główna arrow Archiwum bloga arrow Listopad-grudzień 2009 arrow Adwent - czas wzrastania w pokorze
Adwent - czas wzrastania w pokorze PDF Drukuj Email
15.12.2009.
Wieniec adwentowyAntyfona, z dzisiejszej Mszy świętej: „Przyjdź, Panie, a nie zwlekaj, odpuść grzechy swojego ludu”, przypomina o tym, że istotnym powodem radości adwentowej jest perspektywa wyzwolenia z grzechów. Zbawca, który się narodzi w Betlejem ofiarowuje ludziom odkupienie. Na co dzień nie zawsze pamiętamy i doceniamy wagę tego wielkiego daru. Nie myślimy o ciężarze jaki został z nas zdjęty.
 
Dlatego w tym adwentowym czasie warto sobie to uświadomić. To nam właśnie Kościół mają przypominać poprzez czytania i antyfony tego specjalnego okresu w liturgii. Umieć radować się z przebaczenia grzechów, prosić o nie – co ważne! – wiedzieć, że należy o to Boga prosić. Niech Adwent będzie także czasem wzrastania w pokorze, w rozumieniu własnej słabości.
 
 
 
« poprzedni artykuł   następny artykuł »
WSTECZ
Eremityzm. Wprowadzenie w duchowość i praktykę życia pustelniczego - s. Bruna od Maryi Eremityzm. Wprowadzenie w duchowość i praktykę życia pustelniczego
To skromne dziełko jest owocem praktyki życia w pustelni. Nie jest to traktat teologiczny ani żaden typowy poradnik. To raczej próba podzielenia się doświadczeniem w szukaniu Boga poprzez podążanie ścieżką samotności i modlitwy.
Bóg nie stworzył człowieka do tego, aby był sam, a mimo to niektórych wzywa na tę szczególną eremicką drogę. Jej istotą nie jest jednak osamotnienie lecz trwanie przed Jego obliczem. Fizyczna nieobecność człowieka jest tylko środkiem do głębszego życia Bożą obecnością.
To powołanie, którego podstawową cechą jest nieustanne przekraczanie własnego człowieczeństwa i wewnętrzne zmaganie ze słabościami to wędrówka, do której trzeba porządnie się przygotować. Stąd ten tekst – zbiór notatek, co warto zabrać ze sobą, o czym pamiętać. Oby dobrze posłużył – zwłaszcza tym – którzy szykują się by wyruszyć w drogę... (Fragment"Listu do Czytelnika")

 

 
Teologia i semiologia cyberkultury. Eseje o duchowych wymiarach kultury sieci - s. Bruna od MaryiTeologia i semiologia cyberkultury. Eseje o duchowych wymiarach kultury sieci
W naszych czasach technologia coraz głębiej przenika do ludzkiego życia, tymczasem w Kościele wiele sfer działania apostolskiego wygląda jak kilkadziesiąt lat temu. Dla wielu osób zajmujących się nauczaniem i pasterzowaniem, czas jakby się zatrzymał. Dotyczy to zarówno organizacji życia religijnego, jak i stylu oraz treści nauczania. Cyberkultura dla jakże licznych to jakiś marginalny, kontrkulturowy, subkulturowy nurt będący poza obszarem ich zainteresowań. Skutkiem takich postaw jest niekomunikatywność treści przekazywanych czy to poprzez homilie czy katechezę oraz nieskuteczność w zakresie tworzenia żywych wspólnot parafialnych.
Przywołane (…) wybrane zjawiska i wątki cyberkultury to jeden z kluczy do zrozumienia współczesnego człowieka – nomady epoki cyfrowej. W filmowych techno-eposach zapisano jego ukryte pragnienia i tęsknoty jego serca. Ludzie Kościoła muszą umieć odczytywać zakodowane w treściach cyberkultury świadectwa potrzeb duchowych ludzi. (Fragment z rozdziału „Cyberkultura jako wyzwanie duszpasterskie”)
 
 
© 2010 Blog eremitki
Angelus.pl - portal chrześcijański