pustelnica.pl

Strona główna

Medytacje Guigo I

Medytacje Guigo I: #108

09.05.2008.

Jeżeli ludzie chcą modlić się za kogoś, mówią: „On jest taki święty, jaki dobry!”. To zupełnie tak, jakby chorego przynieść do lekarza, i powiedzieć: „Wykuruj go, ulecz – jest przecież taki zdrowy”. Czyż jest to wyraz nadziei na ratunek dla niego?
Ludzie mówią także: „Módl się za niego, bo zrobił coś dobrego dla ciebie”. Ale winieneś raczej modlić się za kogoś, kto wyrządził ci krzywdę, bo wtedy tego naprawdę potrzebuje. „Nie potrzebują lekarza zdrowi, lecz ci, którzy źle się mają”. Tak czyniąc będziesz prawdziwie dzieckiem Bożym.

Guigo I (+1136) był piątym przeorem Wielkiej Kartuzji

Medytacje Guigo I: #109

13.06.2009.
Poczucie duchowego zamętu - oto prawdziwa bieda. Pojawia się zawsze wtedy, gdy Bóg w swoim miłosierdziu niszczy to, co sprawia, że umierasz czyli rzeczy, do których byłeś niepotrzebnie przywiązany. W ten sposób - poprzez odcięcie od nich - będziesz mógł żyć. Guigo I (+1136) był piątym przeorem Wielkiej Kartuzji

Medytacje Guigo I: #123

22.04.2008.
Twoja dusza jest wystawiona na niebezpieczeństwa tak liczne, jak liczne są rzeczy, które miłujesz. Guigo I (+1136) był piątym przeorem Wielkiej Kartuzji

Medytacje Guigo I: #167

09.04.2008.
Zwróć uwagę, że możesz z miłością myśleć o zbiorach patrząc na młode pędy i zakręcone łodygi. Tak samo kochaj tych, którzy jeszcze nie są doskonali. Guigo I (+1136) był piątym przeorem Wielkiej Kartuzji

Medytacje Guigo I: #174

19.03.2008.
Twoja radość z posiadania wielkiej mądrości nie może przewyższyć obawy przed jej niewłaściwym używaniem. Guigo I (+1136) był piątym przeorem Wielkiej Kartuzji

«« start « poprz. 1 2 3 4 nast. » koniec »»

Pozycje :: 1 - 5 z 18

WSTECZ

Eremityzm. Wprowadzenie w duchowość i praktykę życia pustelniczego - s. Bruna od Maryi

Eremityzm. Wprowadzenie w duchowość i praktykę życia pustelniczego
To skromne dziełko jest owocem praktyki życia w pustelni. Nie jest to traktat teologiczny ani żaden typowy poradnik. To raczej próba podzielenia się doświadczeniem w szukaniu Boga poprzez podążanie ścieżką samotności i modlitwy.
Bóg nie stworzył człowieka do tego, aby był sam, a mimo to niektórych wzywa na tę szczególną eremicką drogę. Jej istotą nie jest jednak osamotnienie lecz trwanie przed Jego obliczem. Fizyczna nieobecność człowieka jest tylko środkiem do głębszego życia Bożą obecnością.
To powołanie, którego podstawową cechą jest nieustanne przekraczanie własnego człowieczeństwa i wewnętrzne zmaganie ze słabościami to wędrówka, do której trzeba porządnie się przygotować. Stąd ten tekst – zbiór notatek, co warto zabrać ze sobą, o czym pamiętać. Oby dobrze posłużył – zwłaszcza tym – którzy szykują się by wyruszyć w drogę... (Fragment"Listu do Czytelnika")

Teologia i semiologia cyberkultury. Eseje o duchowych wymiarach kultury sieci - s. Bruna od Maryi

Teologia i semiologia cyberkultury. Eseje o duchowych wymiarach kultury sieci
W naszych czasach technologia coraz głębiej przenika do ludzkiego życia, tymczasem w Kościele wiele sfer działania apostolskiego wygląda jak kilkadziesiąt lat temu. Dla wielu osób zajmujących się nauczaniem i pasterzowaniem, czas jakby się zatrzymał. Dotyczy to zarówno organizacji życia religijnego, jak i stylu oraz treści nauczania. Cyberkultura dla jakże licznych to jakiś marginalny, kontrkulturowy, subkulturowy nurt będący poza obszarem ich zainteresowań. Skutkiem takich postaw jest niekomunikatywność treści przekazywanych czy to poprzez homilie czy katechezę oraz nieskuteczność w zakresie tworzenia żywych wspólnot parafialnych.
Przywołane (…) wybrane zjawiska i wątki cyberkultury to jeden z kluczy do zrozumienia współczesnego człowieka – nomady epoki cyfrowej. W filmowych techno-eposach zapisano jego ukryte pragnienia i tęsknoty jego serca. Ludzie Kościoła muszą umieć odczytywać zakodowane w treściach cyberkultury świadectwa potrzeb duchowych ludzi. (Fragment z rozdziału „Cyberkultura jako wyzwanie duszpasterskie”)

pustelnica.pl

Logowanie

Strony pustelników:

Wspólnoty eremickie:

Varia: