Zdumiała mnie wypowiedź arcybiskupa Michalika o mistrzostwach świata w piłce nożnej Euro 2012. Od kiedy to biskupi są powołani do komentowania trzeciorzędnych spraw rozrywkowo-politycznych, w kraju w którym tysiące ludzi żyją w biedzie? Naprawdę nie ma większych problemów? Czy hierarchia ma tak elementarne problemy z wyczuciem kiedy należy i warto komentować bieżące wydarzenia, a kiedy lepiej milczeć?

Obejrzałam bardzo ciekawą videorelację z wykładu prof. Andrzeja Nowaka, wygłoszonego w kościele św. Stanisława w Warszawie 10 stycznia br (link: Rzeczpospolita i republikanizm szlachecki). Warto obejrzeć całość! W początku referatu przywołuje on bł. Wincentego Kadłubka i zwraca uwagę na bardzo znamienny łaciński termin jaki pojawia się w jego tekstach. Jest to słowo civis oznaczające obywateli. Błogosławiony nie używał – pisząc o Polakach – słowa subditi (czyli poddani)...

Polski Kościół obchodzi dziś uroczyście wspomnienie św. Wojciecha, męczennika. Tacy święci z dawnych czasów, nawet jeśli są patronami krajów wydają się bardzo odlegli i nierzeczywiści. Tymczasem kiedy wczytać się w jego życiorys wydaje mi się jakby niektóre z problemów były identyczne z dzisiejszymi. Pogaństwo w obyczajach (czy to wtórne czy to oryginalne, pierwotne) upadek dyscypliny wśród duchowieństwa, demonstrowana zamożność hierarchów Kościoła…

Ten unikalny zbiór listów bł. Karola de Foucauld to znakomicie opracowana i pełna kolekcja jego pism. W książce oprócz samych tekstów Błogosławionego Pustelnika są też znakomicie zrobione przypisy oraz obszerne komentarze. Pozwalają w pełni zrozumieć treść pism oraz ich adresatów, a także okoliczności i wydarzenia opisywane przez Autora. Cennym uzupełnieniem są również dodane odpowiedzi odbiorców, jak również wybrane listy wymieniane pomiędzy nimi, a dotyczące osoby Błogosławionego.

Na kanwie lektury książki ks. Isakowicza-Zaleskiego nasunęła mi się też taka refleksja, jak bardzo niedoceniany jest trud kapłana diecezjalnego i jak ciężka jest jego sytuacja w Polskim Kościele. Swoisty mobbing jest niejako wpisany w ten kanoniczno-obyczajowy styl funkcjonowania kapłana. I to jest jedna z rzeczy, które zdecydowanie powinny zostać zmienione. Kościół bowiem (jako instytucja) po prostu marnuje wiele powołań.